(02) Założenie
Punktem wyjścia były tekst słuchowiska i archiwalna fotografia Juliusza Mieroszewskiego. Głównym założeniem projektu było przełożenie jego idei na współczesny język wizualny oraz przybliżenie postaci publicysty paryskiej „Kultury” dzisiejszym odbiorcom. W tekście słuchowiska przeszczep serca jest jednym z istotnych wątków fabularnych. Ten motyw stał się podstawą głównej idei oprawy.
(03) Big Idea
Przeniesienie serca z jednego ciała do drugiego potraktowaliśmy jako metaforę przepływu idei, pamięci i kultury. Motyw połączył fabułę słuchowiska z myślą Mieroszewskiego i jej współczesnym kontekstem. Serce pokazaliśmy jako rozłożoną siatkę formy – obiekt przygotowany do złożenia i ponownego osadzenia. W jego geometrii można dostrzec dwa domy zwrócone ku sobie. Czarne okno w jednej z brył rozwija motyw sąsiedztwa i relacji między bliskimi przestrzeniami.
(04) Mechanizm wizualny
Drugim materiałem wyjściowym była archiwalna fotografia Juliusza Mieroszewskiego. Przetworzyliśmy ją w środowisku Processing, przekładając klasyczny portret na cyfrową strukturę zbudowaną z punktów i linii. Historyczny materiał źródłowy otrzymał w ten sposób współczesną formę, zgodną z głównym założeniem projektu. Portret, geometryczny motyw serca i typografia tworzą wspólny język oprawy, rozwijany w różnych skalach i proporcjach zależnie od nośnika.
(05) Aktywacja
System zastosowaliśmy w oprawie graficznej słuchowiska i identyfikacji wizualnej kampanii promocyjnej: plakatach drukowanych i cyfrowych, materiałach do social media, animacjach oraz banerach informujących o premierze i terminach emisji. Zmienna relacja portretu, serca i typografii pozwalała zachować tę samą zasadę kompozycyjną w różnych formatach komunikacji.
