(03) Strategia
Kluczem stała się redakcja archiwum – wybór, kadrowanie i zestawianie materiałów z różnych okresów. Ta metoda odwołuje się do roli samego Giedroycia: redaktora, który przez dziesięciolecia budował „Kulturę” z tekstów, autorów, idei i sporów. Fotografie nie tworzą jednego obowiązującego portretu. Kolejne kompozycje odsłaniają inne momenty, relacje i role, budując wielowątkowy obraz bohatera Roku.
(04) Big Idea
Inspiracją dla sygnetu była „Victoria-Victoria” Krzysztofa M. Bednarskiego z 1983 roku – dłoń w geście V z uciętymi palcami, powstała w stanie wojennym jako komentarz do stłumienia „Solidarności”. W znaku połączyliśmy literę G z przetworzonym gestem V. Odwołanie nawiązuje również do stosunku Giedroycia do „Solidarności”: uznawał ją za wielki zryw, ale krytycznie oceniał euforię i przecenianie jej możliwości.
(05) Mechanizm wizualny
Drugim filarem identyfikacji jest kolaż. Archiwalne fotografie z różnych lat łączymy z rysunkiem, typografią, datami, cytatami i fragmentami dokumentacji. Fotomontaż pozwala zestawiać różne momenty biografii w jednym obrazie, zamiast podporządkowywać komunikację jednej fotografii. Powstaje język wizualny oparty na archiwum, który może rozwijać kolejne odsłony opowieści o Giedroyciu.
(06) Aktywacja
System przygotowaliśmy do pracy w różnych skalach – od social media po publikacje, zaproszenia, plakaty, citylighty, flagi i oprawę wydarzeń. Stałe pozostają logo, typografia i zasady kompozycji, natomiast fotografie, cytaty i materiały archiwalne zmieniają się wraz z tematami programu. Kolejne materiały mogą więc pokazywać Giedroycia z różnych stron, zachowując rozpoznawalność całego Roku.
